Chrystus objawia się nam każdego dnia ,tylko my nie potrafimy lub nie chcemy tego dostrzec.Ale jak człowiek ma dobrze to najczęściej nie chce spotkać Chrystusa ,ale jak nieszczęście to nawet niewierzący woła o Bożą pomoc.Wiem jak ciężko pracować nad sobą i nad naszymi słabościami,jak powiedział S.Kardynał Wyszyński "światu potrzeba więcej wrażliwych serc i mniej zimnej stali"Gdybyśmy byli sobie bardziej życzliwi na pewno częściej słyszelibyśmy  Głos który mówi do nas.

Dla mnie Bóg jest wszędzie, ale nawet jako zagorzała katoliczka czasami zapominam o Nim i skupiam się na nieważnych co dzień rzeczach, ale właśnie dzięki takim zdjęciom, przestaję przejmować się codziennymi sprawami, odrywam się od rutyny dnia codziennego, pozwalam sobie na chwilę przerwy i kontemplowanie Słowa Bożego. Jestem jedyna katoliczką w domu - mam 3 siostry i brata, którzy często żartują sobie z mojej religijności, z mojego Boga, ale zauważyłam, że wczoraj, kiedy przyglądałam się uważnie temu zdjęciu, do mojego pokoju weszła moja siostra i zaczęła się mu uważnie przyglądać.
- Dlaczego ta chmura jest taka dziwna? - zapytała się jedenastoletnia Ania,
- To Bóg, Aniu - odpowiedziałam - on jest obecny wszędzie, w tym pokoju, w kuchni, w chmurach, a nawet pod twoją poduszką, kiedy śpisz, przygląda się nam i dodaje nam otuchy na co dzień, przypomina nam o tym, co jest w życiu najważniejsze, jak poradzić sobie ze swoim życiem.
Spojrzałam w jej niebieskie oczy i zauważyłam w nich głębokie zrozumienie, jej twarz jakby olśniła, uśmiechnęła się dyskretnie. Chwilę skupienia przerwał mój brat, pogłaśniając nieznośną dla uszu muzykę, której słucha. Kiedy do pokoju dotarł głos wokalisty tego strasznego zespołu, Ania otrząsnęła się ze zdumienia, z wnętrza jej oczu zniknęły te przyjazne ogniki, policzki nagle oblały się rumieńcem, i szybko uciekła z pokoju.
Wieczorem Ania przyszła do mojego pokoju i nieśmiało wydukała:
- Kasiu czy mogę pożyczyć Biblię? Chciałabym poznać nieco Twojego Boga.
Zdziwiona, podeszłam do półki i podałam jej moje najpiękniejsze wydanie Biblii w obrazkach dla najmłodszych.
-Proszę, to dla ciebie. - powiedziałam. - Możesz ją zatrzymać, jeśli chcesz, na pewno nie raz przyda ci się w życiu. - Ania szybko chwyciła Biblię i jak najprędzej uciekła z mojego pokoju, jednak tuż za drzwiami zatrzymała się i wystawiła główkę przez drzwi.
- Dziękuję - powiedziała i już więcej tego dnia jej nie zobaczyłam.
Jako, że mamy ferie, około południa stawiłam się w kuchni na 'śniadanie'. Z salonu dobiegł mnie głos mamy :
- Ania w końcu wstała z tego łóżka, czy dalej siedzi w tej ciemnicy?
- Zaraz sprawdzę - krzyknęłam, sięgając po butelkę mleka. Kiedy szklanka była pełna mleka, schowałam butelkę do lodówki i poszłam na górę, do pokoju Ani. Zapukałam 3 razy, ale nic nie było słychać. Przestraszyłam się na żarty, a jako, że cenię cudzą prywatność, bałam się wejść do pokoju bez pozwolenia
- A jeśli coś się stało? - pomyślałam i bez wahania otworzyłam drzwi, pilnując, aby mleko nie wylało się na podłogę. To, co tam zobaczyłam wprawiło mnie w jeszcze większe zdumienie i radość, niż wczoraj - Ania zasnęła, tuląc Biblię przy swoim sercu.
- Nareszcie Ania odnalazła Boga - pomyślałam, i wyszłam niepostrzeżenie z pokoju, aby nie zakłócać już snu Ani.

Na ogół śledzę to form jako niezarejestrowany użytkownik, ale dzisiaj postanowiłam założyć konto i pokazać, że mimo tego, że Bóg jest wszędzie, nie każdy go zauważa, a nawet takie, prozaiczne na pierwszy rzut oka, zdjęcie, może przybliżyć nas do Boga.

Ostatnio edytowany przez zyciecudemjest (25-02-2010 00:27:17)

Cytat - fotomaniak
"ukazując te zdjęcie miałem nadzieję, że zaczną je oglądać osoby niewierzące, zagubione, poszukujące wiary, myślałem, że gdy spojrzą na zdjęcie zrozumieją na czym polega wiara i w co należy wierzyć. Ja wiem, że to zdjęcie ma Boską moc, pozwala ludziom wierzyć w cuda."

W pewnym sensie masz rację, Bóg objawia się także w przez dzieło stworzenia, dlatego nawet niewierzący ludzie nie będą mieć niczego na swoją obronę, ponieważ dzieła Boże można było oglądać od początku stworzenia.

Kiedy sam niegdyś poszukiwałem Boga, Ten także objawiał mi się przez rozmaite znaki, wszystkie je jednak zachowywałem w swoim sercu i rozważałem.

Dzisiaj natomiast zrozumiałem to, że najważniejszym przesłaniem jakie mamy zanosić do ludzi to "Ukrzyżowany Chrystus" I tylko w Nim na krzyżu rzeczywiście jest MOC (jak napisałeś), nie w żadnym zdjęciu, nie w obrazach, nie w relikwiach tylko właśnie w Nim na krzyżu!

Naszą (uczniów Chrystusa) misją jest nie tylko po protu głosić, aby ludzie wierzyli w Boga; jest nią natomiast to aby uwierzyli w Boga - w Chrystusa -  i się opamiętali! (tj, odwrócili się od swoich grzechów)

Wszelkie objawienie wg. Pisma Świętego wskazuje zawsze na Chrystusa, ponieważ tylko i wyłącznie w Nim można być zbawionym.

Ostatnio edytowany przez doktorsky (26-02-2010 14:18:36)

problemem jest to, że o wiele łatwiej znaleźć Boga na zdjeciu, w chmurach, huraganie czy wodzie niz w drugim czlowieku.
bez obrazy ale jesli to zdjecie rzeczywiście ma taka moc jak piszesz to czemu siedzisz na czterech literach przed kompem wypisujac farmazony zamist dac glodnym jest, pocieszyć strapionych, odwiedzić więźniów itd?

Chrystus jest tak blisko,że casami robimy zdjęcia chmurom by móc sobie nimi przysłonić Chrystusa i nie musieć na niego patrzyć.